به نام استان به کام سمنان
به نام استان به کام سمنان
در دور اول سفر هیئت دولت به استان به منظور کاستن گوشه ای از درد و رنج بیکاری در شهرستان شاهرود وعده راه اندازی یک واحد خودروسازی داده شد اما از آن تاریخ مدت 3 سال است که می گذرد این وعده هر چند که اجرایی نشد بلکه به مرور زمان تبدیل به راه اندازی واحد خودروسازی در استان سمنان شد بعد به مرور که از این سناریو گذشت خبر راه اندازی واحد خودروسازی در سمنان داده می شود. از اینگونه موارد که به نام استان و به کام شهر خاصی صورت می گیرد بسیار است. نمی دانم چرا در دولتی که با شعار عدالت به قدرت رسیده معیار ارزشیابی استان هایش مسکن مهر می شود. هر چند که این امر جای تقدیر دارد اما عدالت مهمترین معیار ارزشیابی آنهاست چرا که مردم به عدالت رأی دادند نه به مسکن مهر! حال چرا باید وضعیت بدین گونه باشد سوالی است که باید از رئیس جمهور عزیزمان پرسید؟
در شهر سمنان که با کمبود نیروی کار مواجه است با ورود مهاجر مواجه است آنگاه در شاهرود خانواده ها در غم دوری و مهاجرت فرزندانشان هستند و کسی پاسخگو نیست با این سطح از کارخانه های عظیم قطعات خودرو و اتوبوس سازی و . . . در شهر سمنان باز هم ولع بی عدالتی خاموش نمی شود آنگاه حجتالاسلام سيدرضا اكرمي نماينده محترم مردم تهران در مجلس می فرمایند رقابت منفي بين شهرستانهاي سمنان و شاهرود مانع پيشرفت استان سمنان است. جناب آقای اکرمی فرمایش شما صحیح اما با چه انگیزه ای با چه حسن نیتی؟ اگر از واگذاری پروژه های مختلف شهرستان به پیمانکاران مرکز استانی برایتان بگویم خود حدیثی مفصل است حتی با وجود 200 دفتر خدمات رایانه ای در شاهرود برخی از پیمانکاران از مرکز استان برای رفع مشکل سیستم های رایانه ای و شبکه ای ادارات شاهرود اعزام می شوند و باز ما تاریخ مستشاران نظامی در عصر قاجار و پهلوی را می خوانیم و باز تأسف می خوریم.
شما شهرک های صنعتی سمنان و شاهرود را با هم مقایسه کنید و یا ورزشگاه های 15 هزار نفری سمنان و شاهرود را با هم مقایسه بفرمایید؟ شما چه توجیهی برای عدم توازن یک مصوبه همزمان هیئت دولت دارید؟ اگر بخواهم داستان نامهربانی ها را برایتان بگویم حتماً یک کتاب خواهم نوشت. آقای اکرمی شما اگر واقعاً دلسوز پیشرفت استان هستید چرا یک کمیته بازرسی از مجلس شورای اسلامی اعزام نمی کنید تا سرانه ورزشی، فرهنگی، خدماتی و ... شهرستان های سمنان و شاهرود را بررسی کنند؟! آقای اکرمی بغض دارد من را خفه می کند کسی هم که اعتراض کند با خطر نفی مواجه خواهد شد. آن وقت شما خارج از گود صحبت از اتحاد و تفاهم می فرمایید؟ تبعیض در ساختار اداری استان بیداد می کند و اگر چه استانداران و مدیران کل هم تلاش می کنند تبعیضی نباشد اما چون ساختار اداری و کارشناسی استان در دست مرکز نشینان است لذا جهت دهی ها به سمت منافع مرکز استان پیش می رود و اگر حق شهرستان شاهرود ضایع شد، با سوء استفاده از نام رفیع خانواده های معزز شهدا، رزمندگان، نخبگان، متخصصین و ... آنها را پیش می کشند انگار که یادشان رفته شهرستان شاهرود بیشترین شهید و ایثارگر را تقدیم انقلاب اسلامی نموده است! آقای اکرمی اگر امروز شاهرود مرکز استان نیست به این دلیل است که شاهرود شهر معلمان دین و اخلاق است. به این دلیل است که کانون مشروطه خواهی بوده به این دلیل است که لکۀ ننگ بهاییت را شجاعانه از منطقه محوکردند و این را نظام منحوس طاغوت بر نمی تابید. اما حالا چه؟ در نظام مقدس جمهوری اسلامی هستیم در نظامی که به خاطر وفاداری به آن و ولی فقیه بزرگوارمان هزینه می دهیم و سکوت می کنیم و خون دل می خوریم.
آری آقای اکرمی بنده موردها دارم که در مصوبات به نام استان سمنان بوده و در اجرا به نام سمنان، آخر این چه وضعی است؟ یا اسم استان را تغییر دهید یا اینکه در مصوبات نام دقیق مکان پروژه را مشخص فرمایید. آقایان در رسانه ها برای انتقال پایتخت ویژگی های استانی را بر می شمرند آنگاه در محافل خاص نام سمنان را برای انتقال پایتخت سیاسی ذکر می کنند. به خدا قسم مردم شاهرود همانطور که رهبر معظم انقلاب صحه گذاشتند مردمی اهل اقدام با فرهنگ و منصفی هستند و اگر انحصار طلبی و تمرکز گرایی رفع و طعم شیرین عدالت را فقط در حد استحقاق و نه بیشتر بچشند آمادگی هر گونه همکاری را دارند. نه اینکه در تشریح ویژگی ها و قابلیت ها استانی باشیم و در امتیاز گیری شهرستانی!
به قول یک ضرب المثل قدیمی: موقع کاره حسن براره! موقع مُزده حسن دزده!
حشمت ا.. جهانگیری
سيد حسين ميراسدي ام و اهل شاهرود و ساکن تهران و اهل فرهنگ و تعليم و تربيت بوده و معلمي مرا با خود برده و در قالبي که او برايم ريخته نتوانسته ام از آن خارج شده و به خود اصلي ام برسم . پرواي اين را هم ندارم که رضايتم را از وضع موجود اطهار نمايم . از جمله اينکه پس از بازنشسته شدن باز هم به نوشتن علاقه مندم و به اصرار اطرافيان و دوستان قصد آن کردم که با نوشتن فاصله ام با فرهنگ را در حد متوسطي نگه دارم . اميد دارم دوستان با عنايات خود مرا ياري نمايند .