بخش 5:

                    مشتقات انگور:

 در مورد خواص انگور هر چه بیشتر تحقیق می کنند متوجه زاویه هایی عمیق از کیفیت آن می شوند. بجز میوه انگور مشتقات زیادی از آن به دست می آورند: مویز – روغن هسته – آبغوره – گردغوره – رب غوره – ترشی غوره – دلمه برگ مو – خواص اشک مو – شیره – زغال میم.

   دوستان دزجی آگاهی های مربوط به خواص و طرز تهیه این موارد را داشته ولی به جهت یادآوری مطالبی چند را تقدیم می دارد:

               1- مویز و کشمش:

 مویز را با چند روش مختلف تهیه می کنند. یکی اینکه خوشه های انگور را در مکانی مناسب آونگ کرده تا در مدت طولانی آب را از دست داده و مویز شوند. روش دیگر اینکه دانه های انگور را به نخ کشیده و آنگاه این رشته نخها را در محوطه ای آفتابی ببندند تا اینکه مویز شود. روش دیگر اینکه از راه اژغار زدن عمل کنند. اژغار سنگ کوبیده ای سیاهرنگ است که در فروشگاههای شهر به فروش می رسد. در این روش ظرف بزرگی را آب کرده تا به جوش آید بعد حدود نیم کیلو اژغار را به آب اضافه می کنند با کفگیر خاشاک و کف روی آب را گرفته شعله را کم می کنیم. خوشه های انگور را که قبلا از بهترین و مناسب ترین نوعش انتخاب کرده و با نخی محکم به صورت آونگ بسته ایم را به داخل ظرف آب می کنیم. به محض اینکه ترک خوردگی به دانه های انگور را مشاهده کردیم بایستی آونگ را از ظرف خارج و بلا فاصله آنرا وارد ظرف آبی سرد نماییم پس از اینکه خوشه ها سرد شدند آنرا در مکانی آفتابی آویزان می کنیم. این ترک خوردگی دانه ها سبب شده تا این دانه ها در کمتر از 10 روز خشک شوند. این مویز بهتر و با کیفیت تر از انواع دیگر به دست می آید.   

               كشمش

نوعی ماده خوراكی است كه به راحتی قابل بسته‌بندی و مصرف است، تقریبا هیچ تاثیر نامطلوبی بر روی بدن ندارد و مانند هر میوه خشك دیگری در تمام طول سال در دسترس است.

انگور در اثر خشک شدن و تبدیل آن به کشمش و مویز مقوی تر می شود؛ زیرا مقداری از سلولوز آن در اثر دیاستازهای انگور به قند تبدیل می شود؛ بنابراین قند کشمش از قند انگور به مراتب بیشتر است. خاصیّت غذائی انگور یا کشمش غذائی است که هضم آن برای انسان بسیار آسان است؛ زیرا قند انگور مستقیماً قابل جذب بوده و وارد خون می  شود و هضم اش مانند دیگر منابع قندی برای دستگاه هاضمه زحمتی ندارد. اثر درمانی انگور بر روی رماتیسم، امراض شریانی و وریدی، نقرس وبالا رفتن اوره ی خون مسلم است، محرک اعمال کبدی است.

كشمش یك منبع غنی از فنول است كه این ماده فعالیت آنتی اكسیدان دارد و از آسیب سلول‌های بدن جلوگیری می‌كند.كشمش همچنین سرشارازنوعی عنصر معدنی موسوم به بور است. اگرچه این عنصر در توصیه‌های مربوط به بهداشت عمومی چندان به چشم نمی‌خورد، اما برای حفظ سلامت بدن بسیار حیاتی است و بویژه در زنان سالمند برای حفظ سلامت استخوانها و جلوگیری از ابتلا به پوكی استخوان از اهمیت خاصی برخوردارست . بور همچنین برای تبدیل هورمون استروژن و ویتامین D به فعالترین انواع آنها مورد نیاز است.
گفتنی است كه كشمش جزو ‌٥٠ منبع خوراكی مهم حاوی بور در رژیم غذایی آمریكا به حساب می‌آید.
به علاوه ممكن است به خاطر بیاورید زمانی كه كودک بودید مادرتان همواره به شما توصیه می‌كرده كه برای حفظ بینایی و سلامت چشم‌ها باید هویج بخورید، اما در دوران بزرگسالی میوه‌ای كه می‌تواند حتی بیشتر از هویج این نقش مهم را ایفا كند، كشمش است. كشمش بر خلاف مزه شیرین و حالت چسبنده‌ای كه دارد نه تنها باعث پوسیدگی دندانها و بیماری‌های لثه نمی‌شود، بلكه در واقع بهداشت دهان و دندان را بهبود می‌بخشد. كشمش حاوی نوعی ماده شیمیایی است كه تاثیر به سزایی در كشتن باكتریهایی دارد كه عامل بروز پوسیدگیهای دندان هستند . به علاوه قندهای موجود در كشمش كه بیشتر فراكتوز و گلوكز هستند، مانند ساكارز كه عامل اصلی ابتلا به بیماری‌های دهان و دندان است، درپوسیدگی دندانها نقشی ندارند. در هر ‌٢٥/٠ فنجان كشمش ‌٧٥/١٠٨ كالری انرژی، ‌١٧/١ گرم پروتئین، ‌٦٨/٢٨ گرم كربوهیدرات، ‌٤٥/١ گرم فیبر خوراكی، ‌٥٦/٢٣ گرم قند، ‌١٧/٠ گرم چربی، ‌٥٩/٥ گرم آب، ‌٩٠/٢ واحد بین‌الملل ویتامین آ، ‌١٧/٢ میكروگرم ویتامین بتاكاروتن (از خانواده ویتامین آ)، ‌٠٦/٠ میلی‌گرم ویتامین B۱ یا تیامین، ‌٠٣/٠ میلی‌گرم ویتامین B۲ یا ریبوفلاوین، ‌٣٠/٠ میلی‌گرم ویتامین B۳ یا نیاسین، ‌٠٩/٠ میكروگرم ویتامین B۶ و ‌٢٠/١ میلی‌گرم ویتامین ث،‌‌٢٠/١ میكروگرم فولیت، ‌٢٧/١ میكروگرم ویتامین كا، ‌٠٢/٠ میلی‌گرم اسید پانتوتنیك، ‌٧٦/١٧ میلی‌گرم كلسیم، ‌١١/٠ میلی گرم مس، ‌٧٥/٠ میلی‌گرم آهن، ‌٩٦/١١ میلی‌گرم منیزیم، ‌١١/٠ میلی‌گرم منگنز، ‌١٦/٣٥ میلی‌گرم فسفر، ‌٢٤/٢٧٢ میلی‌گرم پتاسیم، ‌٢٥/٠ میكروگرم سلنیوم، ‌٣٥/٤ میلی‌گرم سدیم و ‌١٠/٠ میلی‌گرم روی موجود است.

کشمش هايي مورد پذيرش استاندارد مي باشد و مشمول درجه بندي مي شوند که داراي ويژگي هاي زير باشند:

1ـ کشمش بايد عاري از آفت زنده و مرده باشد.

2ـ تعداد شن و سنگريزه نبايد از يک عدد در يک جعبه مشمول استاندارد تجاوز کند.

3ـ ميزان رطوبت نبايد از شانزده درصد بيشتر باشد.

4ـ ميزان انيدريد سولفور و دود گوگرد در کشمش نبايد از 2 در هزار بيشتر باشد.

5 ـ تعداد کشمش آلوده نبايد از 5 درصد بيشتر باشد.

6 ـ تعداد کشمش آفت زده نبايد از 3 درصد بيشتر باشد.

7ـ تعداد کشمش دانه دار نبايد از يک درصد بيشتر باشد.

8 ـ تعداد کشمش دم دار نبايد از 10 درصد بيشتر باشد.

9ـ جمع طول چوب خوشه (ساقه) نبايد از 10 سانتي متر در يک کيلوگرم بيشتر باشد.

10ـ ميزان کشمش نارس نبايد از 5/2 درصد بيشتر باشد. (در مورد کشمش ريز دانه حداکثرنارسي نبايد از 5 درصد بيشتر باشد).

11ـ ميزان کشمش هاي لهيده نبايد از 5 درصد بيشتر باشد.

12ـ ميزان کشمش هاي شکرک زده نبايد از 15 درصد بيشتر باشد.

13ـ مانده سموم در کشمش نبايد از حداکثر ميزان قابل اغماض تعيين شده برحسب نوع سم طبق استاندارد باقيمانده سموم تجاوز نمايد. آزمون باقيمانده سموم در صورت تقاضاي خريدار و فروشنده انجام مي شود. براي اين منظور, ابتدا از کشمش عصاره تهيه مي شود, سپس عصاره را به دستگاه GC (Gas Chromatograph) تزريق کرده و منحني بدست آمده را با منحني استاندارد مقايسه نموده و مقدار سم باقيمانده در نمونه محاسبه مي شود.

             انواع کشمش های ایران:

کشمش تیزآبی : با کالری بالا – طعم بسیارشیرین و دارای خواص بالا

کشمش انگوری (طلایی) : بدون هسته با طعم شیرین

کشمش سبز

کشمش ریزدانه

کشمش درشت دانه

کشمش سیاه دانه: بیشترین خاصیت دارویی و درمانی را به علت دارا بودن آنتوسیانین بالا دارد.

کشمش آفتابی

کشمش غوره ای

           تاثير كشمش در مبارزه با بيماري‌ها:

       بيماري‌ها ي دهان و دندان:

دليل ديگري براي خوردن كشمش يافته‌اند و آن اين است كه كشمش با باكتري‌هاي دهاني كه باعث پوسيدگي‌هاي دندان و بيماري لثه مي‌شوند ، مبارزه مي‌كند                                                                                               .                                                                                                                                                                                                                                              
برخي فيتوكميكال‌ها (تركيبات شيميايي گياهي موجود در بعضي گياهان) رشد باكتري‌هاي دهاني مربوط به بيماري‌هاي دهان و دندان را محدود مي‌كنند. كشمش شيرين و چسبنده است و هر غذايي كه حاوي قند باشد و چسبناك هم باشد به نظر مي‌رسد باعث پوسيدگي دندان مي‌شود اما اين گروه تحقيقاتي عكس اين مطلب را مطرح مي‌كند.تركيبات شيميايي گياهي تحت عنوان فيتوكميكال‌هاي موجود در كشمش با مبارزه با باكتري‌هاي دهاني به بهداشت دهان كمك مي‌كنند. به علاوه كشمش عمدتا حاوي فروكتوز و گلوكز است و سوكروز كه عامل اصلي بيماري دهان و دندان است ، ندارد .

             مبارزه با آلزایمر:

بررسي‌هاي جديد محققان نشان مي دهد خوردن مويز مي تواند از بروز بيماري آلزايمرجلوگيري كند .
به نوشته تازه‌ترين شماره نشريه شيمي و صنعت كه در انگليس منتشر مي‌شود ؛ تركيبات مويز ،اثر بسيار قوي در جلوگيري از بروز اختلا‌لا‌ت همراه با بيماري آلزايمر دارند . بررسي های محققان در محيط آزمايشگاهي نشان مي دهد مويز تركيباتي از نوع " آنتوسيانين " و "پلي فنوليك" دارد كه در بيماران مبتلا به آلزايمر موثر هستند..                     هرچه ميزان آنتوسيانين بيشتر باشد قدرت مويز در جلوگيري از آلزايمر بيشتر است.آنتوسيانين،رنگ سياه به گياهان مي دهد و به همين علت انواع سياه رنگ آن اثر بيشتري دارد. هنوز مشخص نيست كه اين تركيبات چگونه از پيشرفت بيماري آلزايمر جلوگيري مي كنند، ولي احتمال دارد اين تركيبات موجب ايجاد ارتباط بهتري بين سلول هاي عصبي شود. .                     

 =================================

            2 - روغن هسته انگور:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 بهتر است هسته ی انگور را نخوریم؛ چون ممکن است برای کلیه های ما مشکل ایجاد کند.در برخی از کشورها، هسته ی انگور را می کوبند و روغنی از آن تهیه می کنند .

 معجزه آسایی عصاره هسته انگور:

عصاره ی هسته ی انگور، یک مکمل نسبتاً جدید در ایالات متحده است، اگرچه در اروپا برای سال های متمادی استفاده شده است.

عصاره ی هسته ی انگور از فشردن و تصفیه هسته ی انگور تازه تهیه می شود.

عصاره هسته انگور غنی از پرو آنتی سیانین (PCO ) ، یک آنتی اکسیدان بسیار قوی است که می تواند جلوی تخریب های سلولی در اثر رادیکال های آزاد را بگیرد و بافت های پیوندی را تعمیر و تقویت کرده و به فعالیت آنزیم ها کمک کند.

 PCO پاسخ های آلرژیک و دستگاه ایمنی بدن را با کاهش تولید هیستامین، تسکین می دهد.

آنتی اکسیدان ها

حتماً می دانید که آنتی اکسیدان ها سلاح مبارزه با رادیکال های آزاد هستند. رادیکال های آزاد بمب های تخریب کننده ای هستند که سلول ها خصوصاً سلول های دیواره رگ ها را تخریب می کنند.

این بمب های تخریبی در اثر بسیاری از مواد آلوده کننده مثل مواد شیمیایی ، الکل ، داروها ، دود سیگار ، خوردن چربی خصوصاً روغن های جامد ، فعالیت میکروب ها و ویروس ها در بدن ، حتی برخورد اشعه خورشید به پوست ، برخورد اشعه X به بدن و سوختگی بوجود می آیند که در رگ ها حرکت می کنند و سلول ها را می کشند. آنچه این مولکول های مضر را تخریب می کند، آنتی اکسیدان هایی مثل ویتامین C، ویتامین E، بتاکاروتن(در سبزیجات فراوان است)، سلنیوم ، بیوفلاوونوئید و بیوفلاوانول است.

PCO چیست؟

یک نوع بیوفلاوونوئید است که ماده طبیعی گیاهی است و بافت های زنده را تقویت می کند. این ماده از سال 1950 مورد تحقیق و بررسی قرار گرفته و فواید بسیاری از آن بدست آمده که از نظر علمی هم ثابت شده است ، از آن جمله :

• افزایش استحکام رگ ها که مانع از بروز سکته و بیماری های قلبی می شود. از عوارضی مثل کبودی ، ادم ناشی از ضربه یا تصادف ، واریس ، ورم پاها و مشکلات عروق چشم جلوگیری می کند.

• سطح ایمنی بدن را بالا می برد.

• بینایی چشم را بهتر می کند.

• گردش خون محیطی را بهبود می بخشد.

• پاسخ های ایمنی و آلرژیک بدن را کاهش می دهد.

• فرایند پیری را کند می کند و پوست را شاداب نگه می دارد.

اخیراً به این نتیجه رسیده اند که اثر PCO در بدن ، 20 برابر ویتامین C و 50 برابر ویتامین E است.

منابع غذایی PCO

PCO در بسیاری از مواد غذایی وجود دارد ، ولی به مقدار بسیار کم . بهترین منابع غذایی آن انگور ، تمشک، آلبالو، گیلاس و آلو است و معمولاً در پوست و دانه آنها موجود است. از این رو چون انگور را با دانه اش میل می کنند ، منبع خوبی از PCO است و بالاترین مقدار آن با غلظت 95 درصد ، در هسته انگور موجود است. PCO ضد حساسیت و زخم  است.

اثر هسته انگور در بهبود بسیاری از بیماری ها مشخص شده است که ما به ترتیب آنها رابرای شما بیان می کنیم.

بیماری های قلبی و عروقی :

می دانید که اکسیداسیون LDL - کلسترول یا کلسترول بد عروق را سفت می کند و احتمال سکته را به شدت بالا می برد و حتماً شنیده اید که ویتامین E ضد سکته است . اثر عصاره هسته انگور 50 برابر ویتامین E است. با مصرف عصاره هسته انگور کلسترول کاهش می یابد و فشار خون نیز کم می شود.

سرطان:

عصاره هسته انگور درمان سرطان  نیست. تحقیقات بسیاری نشان داده که آنتی اکسیدان ها ضد سرطان  اند و از بروز همه نوع سرطانی جلوگیری می کنند. تحقیقات نشان داده افرادی که ویتامین E و سلنیوم کمتری مصرف می کنند ، یازده برابر بیشتر در معرض سرطان  هستند. PCO موجود در هسته انگور خیلی مفیدتر از ویتامین E است و در عین حال از تخریب DNA سلولی هم جلوگیری می کند.

دندان ها و لثه ها :

طبق گزارش دندانپزشک ها مصرف انگور و عصاره هسته انگور در سلامت دندان و لثه ها بسیار مؤثر است ، زیرا آنتی اکسیدان موجود در آن از خرابی دندان جلوگیری می کند و موجب می شود لثه ها سفت و صورتی رنگ باقی بمانند. پس مصرف انگور در مبتلایان به عفونت های دهان بسیار مفید است.

حتی اخیراً ثابت شده است که مصرف کشمش از پوسیدگی دندان ها جلوگیری می کند ، زیرا دارای موادی است که تعداد میکروب های مولد پوسیدگی را کاهش می دهد.

چشم ها :

تحقیقات نشان می دهد PCO موجود در هسته انگور از اثر تخریبی رادیکال ها جلوگیری کرده و موجب سلامت پروتئین کلاژن سلول های بینایی می شود. مصرف PCO به شدت موجب بهبود افراد مبتلا به هر نوع عارضه سلول های بینایی خصوصاً تحلیل لکه چشم می شود. از این رو عصاره هسته انگور در درمان آب مروارید و آب سیاه موثر است.

پوست :

نکته مهم در سلامت پوست جلوگیری از پیرشدن آن است که با حفظ تناسب پروتئین های کلاژن و الاستین ( پروتئین های موجود در پوست ) امکان پذیر است. عصاره هسته انگور، پوست را در برابر اشعه ماوراء بنفش خورشید محافظت می کند و از چروک شدن و ایجاد سرطان در آن جلوگیری می کند. این ماده موجب تقویت بافت پیوندی پوست و حفره های چربی شده و موجب جوانی پوست می شود. افرادی که از این عصاره استفاده کرده اند، گفته اند که موجب پرشدن پوست  و کاهش اثر زخم های قدیمی و ترک های حاصل از لاغر شدن بعد از چاقی و گلوله های چربی خصوصاً در ران ها شده است.

سیستم عصبی:

بعضی از پزشکان عقیده دارند مصرف PCO موجب بهبود بیماران مبتلا به MS می شود و جلوی پیشرفت عوارض MS را می گیرد. PCO این قابلیت را دارد که از مرز خونی مغز عبور کند و به سلول های مغزی وارد شود . با مصرف PCO بیماران ابراز می دارند که نظم ذهنی بهتری دارند.

ریه ها:

مصرف عصاره هسته انگور در بهبود آسم و آمفیزم مؤثر است. همچنین گزارش شده مصرف PCO موجود در عصاره هسته انگور عفونت های تنفسی، سرفه و خلط سینه را بهبود می بخشد.

مقدار مصرف:

عصاره ی هسته ی انگور عموماً به فرم کپسول های 50 تا 100 میلی گرمی موجود است. مناسب ترین دوز( مقدار ) آن برای افراد بالغ 150 تا 200 میلی گرم (50 میلی گرم به ازای هر 35 کیلو از وزن بدن) در روز می باشد. در اروپا OPCS عموماً به صورت کپسول هایی تا 300 میلی گرم در روز برای درمان ادم، آلرژی ، التهابات ، پیری پوست و اختلالات عروق تجویز می شود. این عصاره یک ساعت پس از مصرف به طور کامل جذب می شود و نیمی از مقدار اولیه آن تا 7 ساعت پس از مصرف همچنان در بدن عمل می کند.

ملاحظات و تداخلات:

تاکنون هیچ واکنش مسمومیت زا ، جهش ژنی ، سرطان زا یا اختلالات جنینی ناشی از مصرف این عصاره گزارش نشده است، اگر چه به دلیل نفوذپذیری بالای OPCS از جدار رگ های خونی، احتمال دارد مصرف این عصاره به همراه داروهای رقیق کننده خون مثل آسپرین، باعث خونریزی شود.

در افراد حساس به فرآورده های انگور حالت تهوع ، اختلالات معده و کهیر موقت در پوست ، از عوارض جانبی احتمالی این عصاره است. نظر به این که هیچ مدرک بالینی دال بر خاصیت درمانی قطعی از عصاره ی هسته ی انگور در دست نیست لازم به نظر می رسد که بیماران مبتلا به سرطان ، دیابت، امراض قلبی- عروقی و ... تنها با مشورت با پزشک معالج خود اقدام به جایگزینی این عصاره با داروهای مصرفی خود کنند.

    ادامه دارد .......................