عاشورای دزج شاهرود
عاشورای دزج شاهرود
دهه اول محرم هر سال همه مراکز مذهبی دزج برنامه های خاص خود را داشته و مرکز ثقل مراسم در روز عاشورا به اجرا در آمده و نظر به اینکه مراسم عاشورا را در شهر در یازدهم محرم به اجرا در می آورند گروههایی هم از دزج بطور یکپارچه و دیدنی در آن شرکت می کنند.
سرفصل کلی برنامه های عاشورا را می شود در چند قسمت بیان کرد: ۱ – پذیرایی ۲ – علم و طوق کشی ۳ – نخلبندان ۴ – سینه زن ۵ – بستن ذوالجناح ها و عماریها و شاطرها ۶ – نماز جماعت ظهر ۷ – نخل برداشتن ۸ – روضه مختصر ۹ – نمایش تعزیه عاشورا
==========================
1 – پذیرایی:
در دزج علاوه بر دو مسجد و دو حسینیه یک هیات ابوالفضلی و یک امامزاده و بیشتر از ده محل ذوالجناح بندی وجود دارند که دیگهای غذا هاشان را از شب قبل بار کرده و طبق سنت خاص غذای معینی را طبخ می کنند. زرشک پلو و قورمه و فسنجون و عدس پلو و لوبیا پلو و قیمه بیشترین غذاهایی هستند که در این مراکز پخت می شوند. ناگفته نماند که بیشترین سقف پخت برنج از آن خانواده مرحوم لطفی است که گفته می شود حدود 500 کیلو برنج طبخ که قورمه سبزی هم خورش آن است.
نظر به اینکه سر ظهر نماز جماعت و بلا فاصله نخل را بر می دارند پس بایستی همه مراکز ارائه دهنده غذا تا ساعت 11.5 سرویس غذایشان به اتمام رسیده باشد.
از طرفی خانواده هایی به صورت مختصر غذاهایی متنوع را با روشهایی خاص خود از صبح بین دسته های عزاداری و مردم در صحنه مخصوصا پای نخل که از صبح به بستنش مشغول می شوند تقسیم می کنند. در روستاهایی دیده می شود که بعلت نبود مراکز مذهبی لازم غذاها را در منازلشان طبخ و در همانجا به مردم سرویس می دهند. ولی در اینجا به لطف مراکز متعدد و وجود و حضور امکانات این مراکز پاسخگوی نذورات علاقه مندانمی باشد.
این مراکز پخت غذا در عاشورا سیاهپوشانی دارد که همه ساله به وظایف خود آشنا و در صورت عدم حضور قبلا به جهت تامین جانشین مسئولین را مخبر می کنند. یکی از این مراکز حسینیه پایین یا سیدالشهدا است که متولی آن اخوی گرامی حاج سید محمود است که خرج نهار عاشورا را اخویها و ...بعهده دارند. البته این حسینیه غذای خود را در محل بین افراد مسافر در ظروف یکبار مصرف تقسیم می کند و در سالنهای موجود سفره نمی کشند. حسینیه بالا اختصاص به آقایان و ابوالفضلیه اختصاص به خانمها داشته که غذای این دو مرکز را خانواده مرحوم لطفی تامین کرده که گفته شد خورش قورمه سبزی می پزند.
آشپزخانه حسینیه سیدالشهدا
آقایان: میراسدی - علیمحمدی - ؟ - احمدی
چون غذا را بایستی حدود ۱۱ صبح تقسیم کنند احتمالا
کمی نگرانند که .....
آشپزخانه حسینیه سیدالشهدا
احمد احمدی - سید حسن میراسدی - حسین
علیمحمدی - ؟ - محمد رضا احمدی
دیگ ها می جوشد و آنها هم کمر بسته تا که
برنج را دم کنند.
آشپزخانه حسینیه سیدالشهدا
اخوی سید حسن در جوشاندن و دم کردن
برنج ....
==========================
2 – علم و طوق کشی:
در اینجا علم ها و طوق ها را در صبح روز پنجم محرم زنها طی مراسمی خاص و گرم در منازل صاحبین آنها که بیشتر حالت قومی داشته تا فردی می بندند.
در عصر روز پنجم این مردان هستند که طی دسته های عزا و سینه زنی در منازل حاضر و علم و طوق را به محل حسینیه منتقل می کنند. ناگفته نماند که حدودا نصف علم و طوق ها را هر کدام از حسینیه ها مالکیت دارند. این علم ها و طوق ها را در دسته های سینه زنی در جلوی دسته ها به اهتزاز در می آورند. البته بعلت سنگینی طوق ها و سختی حمل آن هر کدامشان اخیرا دارای سیاهپوشانی شده اند که خود دارای بلند گو و میکروفون و امکانات مختلف شده اند. و در روز عاشورا بین ساعات 8 تا 11 برنامه هایی مفصل در اماکن مختلف به اجرا در می آورند و در موقع نخل از آنها استفاده نمی کنند. ولی علم ها که تعدادشان بیشتر از پنجاه می رسد در هنگام بلند کردن نخل متصدیان مربوط آنها را در اطراف نخل می گردانند. نخل و طوق مظهر اسلام و ائمه و دارای قداستند پس اگر در بلند کردن آن خللی ایجاد شود فرد شدیدا از طرف خانواده توبیخ و باز خواست می گردد. علم ها که دستمال های نذری مختلفی را در بر دارند در روز عاشورا به طرز خاصی آنها را گره زده و جمع می کنند که در پای نخل مزاحمتی برای سایر علم ها ایجاد نکند. حامل علم ها در روز عاشورا فرد یا خانواده خاص و معینی است که قبلا از طرف ریش سفیدها مامور به انجام آن شده است. بعد از مراسم روز عاشورا این علم ها به منازل شخصی هدایت و طی مراسم معینی آن را باز می کنند.
عصر روز پنجم محرم روبروی مسجد جامع منزل
مرحوم عباسعلی صادقیان که اکنون پسرانش در
محل سکونت نداشته ولی علم خود را بسته و
دسته سینه زنی علم آنها را به حسینیه منتقل
می کنند. معمولا خانواده ها ازعزاداران پذیرایی
به عمل آورده و .. .. . از قرار الان که عده ای
شربت می نوشند و
صبح روز عاشورا طوق حسینیه سیدالشهدا.
نخل را هم از صبح زود شروع به بستن کرده اند.
دستمال ها و پارچه های علم ها برای اجرای
مراسم به هم بسته شده و جمع می شوند ..
طوق ابوالفضلیه به جای ارتفاع به عرض
کشیده شده و مرحوم شریعتی گریزی به
اینگونه طوق ها زده که صلیبیون در بازار تهران
شیطنت خود را به ظهور رسانده و با طوق های
ما شیعیان هم کار داشته و اگر نتوانستند از
نظر اعتقادی ما را سست کنند از این طریق
علم هایمان را به شکل صلیب در آورده و ......
نستعیذ بالله!!!!!!!!!
علمداران
علمداران
===============================
3 – نخلبندان:
نخل دزج در میان نخلهای موجود در شهر و روستاها بسیار بزرگتر و دارای چوبهای بیشتری است. می دانید که این چوبها هر کدام از آن خانواده یا قبیله ای است که از پیشینیان تعیین گردیده بوده است. چند سال قبل آنرا تعمیر کرده و اکنون ویژگی های منحصر به فردی دارد.
محل استقرار سالیانه نخل در حسینیه بالا بوده و از اول محرم آنرا در ضلع غربی میدان در جنب کتابخانه قرار می دهند. از صبح زود روز عاشورا تیم و افراد نخل بند سنتی با وسایل مربوط به نخل در محل حضور بهمرسانده و بایستی تا قبل از نماز ظهر به اتمام رسیده باشد. سرتاسر نخل از پارچه های مشکی و قیمتی پوشیده شده و در یک ضلع آن عکس شهدای دزج را نصب می کنند. تا قبل از انقلاب نخل به جز پارچه های مشکی و ابزار آلات صحنه کربلا هیچ پوشش دیگری را بر نمی تابید ولی بعد انقلاب آن شکوه و قداست و ابهت نخل شکسته و تا جایی که عکس تمام قد جوانی را که در تصادف موتور سیکلت به رحمت ایزدی رفته را بر بدنه نخل می چسبانند. تحقیق که به عمل آمد روشن شد که از قضا خانواده جوان در مالکیت نخل سهم و چوبی دارد و آنرا در یکی از اضلاع نخل قرار داده است. مردم و عزاداران که تا به حال با گردش و حرکت نخل و دیدن آن و لنگری که سیاهپوشان و به حرکت در آورندگان به نخل می دهند و به یاد صحنه های کربلا به اوج غم و اندوه و حزن لایتناهی می رسیدند اکنون با دیدن عکسهایی بر بدنه نخل به جای جنازه سرور شهیدان کربلا به یکباره و دیدن این مجموعه به یکباره همه غم و اندوهشان پریده و گاهی هم بناچار چشم از آن مظهر قداست بر خلاف میل باطنی بر می دارند. باشد که به آن درجه از بینش و توجه و درک برسیم که موضوعات شخصی و خانوادگی را به آرمان های اسلامی و دینی پیوند نزده و..... نخل را با گلاب معطر و در درون آن زنگ و دهل ساربانان را در طول مسیر به صدا در می آورند.
نخل را هم از صبح شروع به بستن کرده اند.
طوق کشی در میدان مراسم. از قرار طوق
حاج محمد علی علیمحمدی پدر شهید میباشد
نخل را هم از صبح زودشروع به بستن کرده اند
می شود حدس زد که بستن نخل به اتمام رسیده و
متصدیان برای صرف نهار و نماز رفته اند. علم ها هم در
کنار دیوار انتظار می کشند ...
از قرار در این ضلع ده چوب قرار دارد و ....
چیزی به اجرای مراسم باقی نمانده است. پسر عموها
دست در گردن و پیوندی ناگسستنی در هر چه بهتر
برگزار کردن مراسم و انجام وظایف.
مجتبی - حسین - مرتضی - مصطفی - محمدرضا
==========================
4 – سینه زنی:
در سنت دزج در هنگام سینه زنی افراد دور گرفته و با دست چپ کمر یکدیگر را گرفته و از سمت راست حرکت کرده و بطور سه ضرب سینه می زنند البته گاهی هم به اشاره سر دسته ها این دور تغییر و از سمت چپ دور را ادامه می یابد. شبهای محرم این روش سینه زنی در محل حسینیه ها و ابوالفضلیه انجام می شود ناگفته نماند که در طول این شبها به نوبت قبلی و تعیین شده سوگواران طی دسته های متحرک سینه زنی از مرکز خود حرکت و به سمت مرکز میزبان با وقار و سنگین حرکت می کنند.
در سینه زنی محوری که دور می زنند نقش اصلی را نوحه خوان بر عهده دارد که چگونه بتواند سینه زنان را برسر شوق آورده و با لحن و حزن و بیان آتشین خود سینه زنان را از خود بیخود نموده تا که سینه های سرخ خود را بترکانده و گاهی خونین نمایند.
در اینگونه موارد که نوحه خوان سینه زنان را به اوج آورده معمولا ریش سفیدی صلواتی از خود سر داده و سینه زنان و نوحه خوان هم به احترام ریش سفید آهنگ سینه را کم کرده و با صلواتی همنوا شده و استراحتی مختصر تا نوحه خوان بعدی ....
هیات عزاداران حضرت علی اکبر
هیات عزاداران حضرت علی اکبر
هیات عزاداران حضرت علی اکبر
گرو های سینه زنی که بعلت ازدحام جمعیت
نتوانسته اند دور کاملی بگیرند.
==========================
5 – بستن ذوالجناح ها و عماریها و شاطرها:
برای شبیه سازی صحنه های کربلا ملموس ترینهایش اسب ها و شترها و لباس سنتی عربها و عماریها و کجاوه هایی که وسایل خانواده ها را در خود جای می داده بوده است. تا قبل از انقلاب تعداد ذوالجناح ها کمتر از ده بود ولی بعدا تعدادی از خانواده ها مخصوصا خانواده شهدا هم ذوالجناح بسته و اکنون تعدادشان به بیست می رسد. اسب و شتر اکنون در دزج وجود ندارد و اسبها را خانواده ها با هزار زحمت و دردسر فراوان از روستاهای دور تهیه و اجاره می کنند. از چند روز قبل افرادی را به دنبال اسب فرستاده تا که در عاشورا بتوانند از آن استفاده کنند. اسب بایستی رام بوده و سرکش نباشد. چرا که در همهمه عزاداری اگر رم کند به افراد اطراف خود صدمه خواهد زد. همینطور اگر اهل لگد پرانی باشد نمی توان به آن اعتماد کرد. اسب را با پارچه هایی مشکی پوشانده و بر دوشش نمادهایی از صحنه کربلا از جمله شمشیر و گرز و کلاهخود و ...نصب می نمایند.
به همراه بستن اسب تعدادی کجاوه و عماری که از جنس چوب سبک ساخته شده را نیز سیاهپوش و با سلیقه مترادف با حزن و غم و اندوه می بندند. این کجاوه ها و عماریها جای دو دست داشته و در وسطش نیز بایستی جای به سر گذاشتن آن پیش بینی شده باشد . این عماریها را سیاهپوشان به سر گذاشته و غالبا با پای برهنه در اطراف ذوالجناح حرکت می کنند . البته بایستی این حرکات توام با حزن و اندوه بوده باشد.
در این ذوالجناح پسر هایی در سنین قبل از ده سال فامیل و خانواده را تعیین و آنان رابا البسه ای خاص عربها می پوشانند. این پسر بچه های عرب را به همراه ذوالجناح می گردانند و افرادی توانا و ماهر مسئولیت این کار خطیر را بعهده می گیرند. اصطلاحا این پسر ها را شاطر می گویند.
طرز حرکت این ذوالجناحها به همراه کجاوه ها و عماریها و شاطرها و سیاهپوشان از قبل آموزش داده شده و معمولا دو نفر از برجسته ترین افراد توانا را مسئول لگامهای اسب قرار می دهند تا در صورت فرار اسب و یا حرکت غیر طبیعی او بتوانند او را کنترل و هدایت نمایند.
ذوالجناح مرحوم حاج سید محمد میراسدی که
اکنون پسرش حضرت حجه الاسلام حاج آقای
سید مصطفی میراسدی متولی آن هستند .
حاج آقا اسب را از روستاهای پشت بسطام
می آورند. دیگر اینکهچندین خانواده سیاهپوش
اینجا هستند از جمله خاندان میراسدی و
رضایی و لطفی و خراسانی و ابراهیمی و
عامری و .....
در ضمن سید هادی میراسدی هم لگام اسب
را بطور سمبلیک در دست گرفته اند.حدود سال
۱۳۷۲
متصدی آن روز ذوالجناح پسر عمه نازنین جواد
رضایی بودند و ....
محمد رضا احمدی به همراه پسرش عرفان
آقا سید رضا میراسدی اگر اشتباه نکنم و از
قرار معلوم متصدی علم امسال می باشند.
عرفان احمدی
کجاوه ها و عماری ها هم روز به روز شکیل تر
و مدرن تر می شوند. البته بماند که برای امام
به صحنه آمده اند یا که.....
بیشتر پارچه های نخل و ذوالجناح ها و علم ها
و طوق ها و عماری ها و ...از کربلا به صورت
نذر و وقف آمده اند. قدیم ترها بیشتر از کربلا
مهر می آوردند ولی اکنون علاوه بر آن جانماز
و تسبیح و دستمال و شال و کلاه و ...
عماری مرحوم حاج رمضان لطفی پدر شهید
بزرگوار علی اصغر لطفی که با حقیر همکلاس
و رفیق و هم سن و سال بوده و اکنون نیز
خانواده لطفینذر خود را به جای می آورند.
عماری های ساده و بدون برچسب هم فراوان
در مراسم به چشم می خورد و ...
==========================
6 – نماز جماعت ظهر:
این نماز ظهر عاشورا در دزج محل مناقشه ای بین افراد و گروهها گردیده و ده سالی است که بعد صرف غذا و قبل بلند کردن نخل فرش پهن کرده و نماز جماعت را تعداد کمی از جمعیت موجود در میدان می خوانند. در حالیکه عده زیادی مسافر آمادگی خواندن نماز را نداشته و یا عده ای در حال عزاداری و ورود به میدان عزا می باشند. البته از نظر اعتقادی نماز بر همه چیز مقدم تر و واجب تر است ولی این نماز بایستی توام با شرایط و منازلی باشد که به اعتقاد حقیر آن شرایط در آن محیط فراهم نبوده و زبانم لال نماز به این صورت حتی سبک هم شمرده شده و ....
عزاداران و سیاهپوشان مرتبط فرش های
نماز را جهت ادای نماز ظهر پهن می کنند.
صفوف فشرده نمازگزاران عاشورا
نماز گزاران روز عاشورا
نماز گزاران روز عاشورا
در هنگام برگزاری نماز جماعت عده ای هم
هستند که آمادگی نماز را ندارند.
========================
7 – نخل برداشتن:
طول حمل نخل از ضلع غربی تا ضلع شرقی میدان است که حدودأ 150 متر بیشتر نیست ولی همین فاصله کوتاه حدودا 45 دقیقه به طول می انجامد. علاوه بر علمها که پیشتر گفته شد در اطراف نخل می چرخند ذوالجناح ها هم که تعدادشان بیشتر از ده تاست با انبوه عزاداران و سیاهپوشان که هر کدامشان دارای تجهیزات صوتی می باشند طی نوبتی از قبل تعیین شده به اطراف نخل امده و می چرخند.
قبل از شروع مراسم گروه شیپورچی ها و طبال ها و سنج نواخت ها چند دقیقه آهنگ شروع مراسم را نواخته و تا پایان مراسم به اجرای آهنگین کمک می کنند.
گروه های ذوالجناح ها در هنگامی که عزاداران مشغول نماز ظهر هستند در دهانه های ورودی به میدان عزاداری مهیا می ایستند. بعد نماز با اشاره ریش سفیدان و خانواده مرحوم لطفی و متولیان موسسات مذهبی نخل را سیاهپوشان متولی با فریاد علی علی یا علی بلند می کنند.
با حرکت نخل گروه های ذوالجناح و دسته های سینه زنی و ....اجازه دارند که وارد محوطه میدان شده و به نوبت اطراف نخل دور بزنند.
دسته های سینه زنی که از قبل سازماندهی شده اند به نوبت در اطراف نخل چرخیده و بر سر و سینه زنان چشم بر جنازه خیالی ابا عبدالله دوخته و مراد خود را می خوانند. تعدادی از گروها بر سر و روی خود کاه می پاشند و تعدادی هم خاک. نقطه عطف این دسته ها و گروها به گروهی از کودکان اختصاص دارد که مربوط به ذوالجناح مرحوم حاج شیخ می باشد که اکنون پسرش حاج جواد فرومدی آنها را سرپرستی و برادرش ابوالفضل فرومدی دامادمان ایشان را یاری می نماید. این گروه بیشمار که از صبح تحت تعلیم حاج جواد که معلم هم بوده اند بوده و نهار را هم در پای ذوالجناح صرف کرده اند. کاملا مشکی پوش بوده و سرهای خود را هم با دستمال های مشکی بسته اند. تعدادی از بچه ها کیسه کاه داشته و در طی مسیر اشعار و نوحه های خاصی را می خوانند و چند متر را که حرکت می کنند چند ثانیه ای را هم می نشینند و بر سر و روی آنها کاه پاشیده می شود. این حرکت سمبلیک و جانکاه اعماق وجود هر شقی القلبی را لرزانده و می شکند تا چه برسد به قلوب مومنینی که قلبشان با دیدن یک پارچه مشکی شکسته و حال به یاد زنان و کودکان صحرای کربلا که هیچ پناهگاهی نداشته پدران خود را در جلوی چشم کشته دیده و اکنون بایستی تازیانه های دشمن جور و ستم را متحمل شوند. آه که چه زیبا و ملموس این صحنه ها انسان را به صحرای کربلا می برد.
در حرکت نخل گاهی دیده شده که اشکالاتی به وجود آمده است از جمله اینکه افراد یک ضلع بیش از حد متداول نخل را بلند کرده در نتیجه افراد طرف مقابل به درد سر می افتند و نمی توانند سنگینی نخل را تحمل و در نتیجه با دخالت ریش سفیدان و ناظرین این غائله به اتمام می رسد و احتمال اینکه در صدد جبران بر آیند وجود داشته که تا کنون خوشبختانه نخل به زمین نیفتاده است. تا مدتی قبل نخل برداران با پای برهنه نخل بر می داشتند ولی از هنگامیکه میدان آسفالت شده و تعدادی از سیاهپوشان را افراد مهاجر تشکیل داده اند این سنت منسوخ شده است.
همه عزادارن و سیاهپوشان و علمداران و...
منتظر اشاره علی علی یا علی انتهایی اند.
در جایی اشاره به مالکیت چوب ها و بدنه نخل
داشتم تاسف بارتر آنکه موسسات مذهبی هم
در این قسمت گوی سبقت را از دیگران ربوده
و برای صحت این ادعا به بدنه این قسمت از
نخل توجه کنید. این خود خواهی ها در طول
ایام سوگواری در همه صحنه ها و جریانات
به شدت هر چه تمامتر وجود دارد. مظلومیت
حسین نعوذ بالله انگار مادر زادی بوده که ما را
اینگونه در اظهار ارادت جسور و بی پروا میکند.
نخل برداران سمت راست نخل را روی شانه
سمت چپی ها شکسته و ....
از نمای سایه
نخل برداران سمت راست نخل را روی شانه
سمت چپی ها شکسته و روبروی هیات و ...
نخل اینجا با آرامش به حرکت ادامه و ..
در هنگامه نخل برداری عطر و گلاب است که
بر سر و روی عزادارن پاشیده می شود و از
طرفی هم منقل داران اسپند دود می کنند و ..
گاهی هم پدران خرد سالان را لباس عربی
پوشانده و بر دوش خود نشانده و در مراسم
حضور می یابند.
کسی را یارای اشارت عکس رجال و شهدا را
بر بدنه جنازه آن مظهر اسوه و مظلومیت و...
نیست. راستی در تشییع جنازه افراد روزمره
عکس یا اطلاعیه ترحیم مرحوم را جهت آگاهی
بر بدنه تابوت نصب می کنند. حقانیت شهدا
نزد پروردگارشان محفوظ است در نصب عکس
این عزیزان چه نیتی و تبلیغی را جستجو کرده
که متوسل به این روز و این تابوت می شویم.
علمداران بر کمر خود شالی بسته و در روی
شکم خود جایی را برای پایه چوبی علم تدارک
می بینند. هر چند حرکت نخل به آرامی صورت
می گیرد ولی آنها در پاره ای از اوقات و تنگناها
بایستی بدوند.
نخل به یک پنجم انتهایی رسیده و ناظرین و
دست اندر کاران تلاش دارند که نخلبرداران را
راهنمایی تا که در جای خودش استقرار یابد.
بساط دوربین های فیلمبرداری و عکس برداری
و موبایل های دوربین دار هم حسابی پهن و از
مراسم یادگاری می گیرند و ....که در اینجا یک
موبایلی و یک دوربین عکسبرداری حضور دارند
عماری ها و کجاوه ها هم در تکمیل بازسازی
یاد آوری صحنه های کربلا نقش غیر قابل
انکاری دارند.
نخل در حال بر زمین گذاشتن است و ...
نخل بر زمین گذاشته شده و ...
==========================
۸ – روضه مختصر:
بعد اینکه نخل را بر زمین و در محل تعیین شده قرار می دهند دقایقی سیاهپوشان مختلف بر زمین نشسته و با آه و زاری و داد و فغان از ظلمی که بر امامشان رفته اشک حسرت و ماتم می ریزند. معمولا یکی از مداحان نوحه ای جانسوز می خواند و روحانی حاضر هم که معمولا حاج آقای میراسدی می باشند روضه ای مختصر خوانده و دعا می کنند و در انتها هم یکی از ریش سفیدان و یا متولیان امور از شرکت کنندگان تشکر و قدر دانی می نماید.
==========================
۹ – شبیه خوانی:
بعد مداحی گروه های شبیه خوانی خود را آماده اجرای شبیه می کنند. هنوز ذوالجناح ها و کجاوه ها و عماری ها و شاطرها در صحنه حضور داشته و شبیه مرحله اول مهاجرت امام از حجاز به کوفه و کربلا را به نمایش در می آورند.
بعد این مر حله همه گروه ها از محوطه میدان خارج و اسباب و وسایل خواندن تعزیه را در محل مربوط مستقر می کنند. جزء اولین نمایش ها مناظره شمر با ابن زیاد است که ....
======================
در تهیه این گزارش که هنوز تا مطلوبیت
فاصله دارد از برادران احمدی خاصه مهندس
حسین احمدی که ما را یاری نمودند کمال تشکر
را داشته منتظر ارشادات و مساعدت دوستان
دیگر در این زمینه می باشم.
سيد حسين ميراسدي ام و اهل شاهرود و ساکن تهران و اهل فرهنگ و تعليم و تربيت بوده و معلمي مرا با خود برده و در قالبي که او برايم ريخته نتوانسته ام از آن خارج شده و به خود اصلي ام برسم . پرواي اين را هم ندارم که رضايتم را از وضع موجود اطهار نمايم . از جمله اينکه پس از بازنشسته شدن باز هم به نوشتن علاقه مندم و به اصرار اطرافيان و دوستان قصد آن کردم که با نوشتن فاصله ام با فرهنگ را در حد متوسطي نگه دارم . اميد دارم دوستان با عنايات خود مرا ياري نمايند .