فرهنگی - اجتماعی

اعتماد| نان سنگك را خوشمزه‌تر مي‌كند. البته اگر به نانوا بگويي برايت كنجدي‌اش را كنار بگذارد. از قديمي‌تر‌ها شنيده‌يي كه هزار و يك خاصيت دارد. از مراقبت پوست و مو بگير تا قوت قلب همه را به انسان هديه مي‌كند. به‌راستي هم خواص كنجد آن‌قدر زياد است كه نمي‌توان از يكي يا دو تاي آن گفت و از بقيه صرف‌نظر كرد. متجاوز از پنج هزار سال است كه انسان به خواص معجزه‌آساي كنجد پي برده است. پهلوانان قديم آن را براي زياد كردن زور مي‌خوردند و امروز هم در بين قهرمانان تركيه قابل توجه و داراي ارزش زيادي است. هندي‌ها بيش از ساير اقوام براي اين گياه خاصيت و اثرات معجزه‌آسا قايلند و آن را افزايش‌دهنده قدرت و عامل طول عمر مي‌شناسند و روي اين اصل آن را در تشريفات مذهبي زياد مي‌خورند و همانطور كه ما ايرانيان خرما و انجير خيرات مي‌كنيم آنها كنجد و شيريني‌هايي كه با كنجد درست كرده‌اند را خير مي‌كنند و بدون ترديد علت طول عمر در بين مرتاضان و بعضي از روستاييان هندي خوردن كنجد است. كنجد داراي پروتئين، ويتامين‌هاي F1، E، D، B و لسيتين است. مقدار روغن آن در حدود 50 درصد است. روغن كنجد مركب از حدود 70درصد اسيدهاي چرب اشباع‌نشده مانند لينولئيك اسيد، اولئيك اسيد و مقداري اسيدهاي چرب اشباع‌شده مانند اسيد پالمتيك و آراشيديك اسيد است. روغن كنجد يكي از روغن‌هاي اشباع‌نشده و مفيد براي بدن است كه در امريكاي شمالي و كانادا به مقدار زياد مصرف مي‌شود، زيرا اين روغن نه تنها كلسترول خون را افزايش نمي‌دهد، بلكه آن را كاهش نيز مي‌دهد. براي تهيه روغن كنجد معمولا دانه‌ها را مي‌شويند تا رنگ روي آن از بين برود. سپس دانه‌ها را آسياب كرده و در آب مي‌ريزند تا پوست آنها روي آب بيايد. بعد از گرفتن پوست، دانه‌ها را خشك كرده و در آب جوش مي‌ريزند و خمير مي‌كنند. اين خمير را تحت فشار قرار داده تا روغن آن جدا شود. اين روغن را روغن سرد مي‌نامند و از تفاله باقيمانده تحت اثر فشار و گرما روغني به دست مي‌آيد كه به نام روغن گرم معروف است كه البته ارزش غذايي روغن سرد را ندارد. تفاله باقيمانده از اين مرحله را معمولا براي علوفه دام‌ها به كار مي‌برند. به‌ويژه اين تفاله از نظر داشتن مواد پروتئيني، غذاي خوبي براي گاو‌هاي شيرده است. اگر مي‌خواهيد از روغن كنجد استفاده كنيد دقت كنيد كه روغن سرد باشد، زيرا در اثر حرارت دادن، روغن كنجد خواص خود را از دست مي‌دهد. اين گياه بسيار مفيد مي‌تواند خستگي فكري را كاهش دهد و همچنين بهترين غذا براي كساني است كه داراي كارهاي فكري هستند. اگر هنگام خواندن كتاب احساس خستگي كرديد كافي است مشتي كنجد بو داده ميل كنيد تا خستگي شما برطرف شود همچنين دانش‌آموزان و دانشجويان مي‌توانند در شب‌هاي امتحان از اين اكسير بسيار مفيد استفاده كنند.

اعتماد| بعضي‌ها اگر يك يا دو فنجان در روز نخورند روزشان شب نمي‌شود. بعضي‌ها تلخش را دوست دارند و برخي ديگر شيرينش را. براي برخي اگر قند پهلو نباشد اصلا معنايي ندارد. همان‌طور كه مي‌دانيد چاي از آن دسته نوشيدني‌هايي است كه بدجور همدم و انيس و مونس بعضي از افراد است. در ايران معمولا بيشتر چاي سياه – همان چاي معمولي خودمان – مورد استفاده قرار مي‌گيرد اما چند سالي است كه پزشكان ادعا كرده‌اند فوايد چاي سبز بسيار بيشتر از چاي معمولي است. اما توجه به يك نكته نيز ضروري است آن هم اينكه چاي سبز نيز مانند بسياري از مواد غذايي ديگر ممكن است عيب‌ها و ايراداتي نيز داشته باشد. در مصرف هر ماده غذايي بايد تعادل را رعايت كرد. در غير اين صورت مضر خواهد بود. نوشيدن چاي سياه پررنگ و غليظ ممكن است براي عده‌يي باعث تحريك اعصاب و تپش قلب شود. همچنين نوشيدن چاي پررنگ براي خانم‌ها احتمال ابتلا به سرطان سينه را افزايش مي‌دهد. يكي از شيميدان‌هاي معروف چيني مي‌گويد: چيني‌ها هر روز حدود 20 فنجان چاي مي‌نوشند، بدون آنكه ضرري متوجه آنها باشد، زيرا روشي را كه در جوشاندن و دم كردن چاي به كار مي‌برند سبب مي‌شود كه قسمت عمده‌يي از تانن - ماده مضر آن - خارج شود. لازم به ذكر است كه زياد خوردن چاي خطر ناراحتي‌هاي گوارشي از جمله مبتلا شدن به زخم معده و اثني عشر را در افراد مستعد بيشتر مي‌كند. خوردن چاي سبز نيز به‌طور متعادل مفيد است ولي خوردن بيش از حد آن مي‌تواند ضرر داشته باشد. فنول‌هاي موجود در چاي سبز مانع ايجاد بيماري‌هاي قلبي و سرطان مي‌شود. ولي خوردن بيش از حد آن باعث آسيب به كبد و كليه مي‌شود. و اين مساله به دليل سمي بودن فنول‌هاي چاي سبز ايجاد مي‌شود. به گفته محققان دانشگاه نيوجرسي، خوردن 10 فنجان كوچك چاي سبز در روز مناسب است. در يك آزمايش به موش‌ها و سگ‌ها مقادير زيادي از چاي سبز داده شد و در نهايت بر اثر مسموميت كبد جان باختند. چنين مسموميت‌هايي در انسان‌ها هم گزارش شده است. اما از خير خاصيت‌هايش نيز نگذريم. چاي سبز فوايد بسيار زيادي دارد. چاي سبز پيشگيري‌كننده از حمله قلبي و سرطان شناخته شده است و يك تونيك - تقويت‌كننده - بسيار مفيد است. اين چاي داراي خاصيت ضد چربي - از هر نوع آن - و مقوي اعصاب بوده و قدري نيز خاصيت تب‌بري دارد. چاي سبز باعث تقويت معده شده و ضمن دفع سموم بدن، نفخ معده را نيز برطرف مي‌كند. چاي سبز باعث تقويت حافظه شده و براي افراد افسرده يك داروي ضد افسردگي است. زيرا نوشيدن چاي سبز باعث نشاط و سرزندگي مي‌شود. همچنين در مطالعه‌يي كه روي زناني كه از چاي سبز مصرف مي‌كردند و كساني‌كه مصرف نمي‌كردند صورت گرفت مشاهده شد كه ريسك ابتلا به سرطان سينه در زناني كه چاي سبز مصرف مي‌كردند، 22 درصد كمتر از افراد ديگر است.

اعتماد| از اين به بعد به جاي اينكه زيره را به كرمان ببريد، كمي از آن را به وجودتان هديه كنيد. مطمئن باشيد اصلا يك درصد هم ضرر نخواهيد كرد. چه بسا همان هنگام نيز مي‌دانستند زيره چه معجزه‌يي است كه آن را به رسم يادبود و سوغات به هم هديه مي‌كردند. زيره دو نوع دارد؛ سبز و سياه. زيره سياه از گياهان قديمي است كه از ساليان دور در ملل مختلف مصرف دارويي داشته است. ديوسكورديس‌، حكيم و گياه‌شناس يوناني در قرن اول ميلادي‌، زيره سياه را به عنوان داروي تقويت‌كننده براي دختران جوان ضعيف و رنگ‌پريده تجويز مي‌كرده است. در نشريات طب سنتي درباره خواص و كاربرد زيره سياه در كشورهاي خاور دور چنين آمده است: تخم زيره سياه ضد نفخ است. در شبه‌جزيره مالايا زيره سياه يكي از 9 گياهي است كه آن را با گياهان ديگر مخلوط مي‌كنند و در يك جوشانده، در فواصل زماني و به تدريج به زنان تازه زايمان كرده، مي‌دهند. در اندونزي در شهر بالي‌، برگ‌هاي گياه را با سير مخلوط و كاملا له كرده و روي پوست ملتهب و مبتلا به اگزما استفاده مي‌كنند. در هندوستان‌، تخم زيره سياه را به عنوان ضدنفخ‌ و تقويت‌كننده معده مصرف مي‌كنند و براي افزايش ترشح شير، استفاده از آن را به مادران توصيه مي‌كنند. اكثر منابع معتبر علمي، زيره سياه را براي درمان سوءهاضمه مفيد مي‌دانند. تحقيقات جديد نشان داده است كه دو ماده شيميايي موجود در اسانس زيره كارون و كارول، كار عضلات صاف دستگاه گوارش را تسهيل مي‌كنند‌. همچنين بر عضلات صاف رحم اثرات مفيدي دارند. همچنين جويدن دانه‌هاي زيره، بعد از غذا، هضم را بهبود مي‌بخشد و بوي بد دهان را برطرف مي‌كند. افزون بر اين، زيره داراي خواص ضدانگلي، ضدقارچي، ضدعفوني‌كننده وضداسپاسم بوده، مقوي معده است و خاصيت ديورتيك دارد. هم‌اكنون از اسانس زيره سياه در عطرسازي‌، ساخت كرم‌ها و پمادهاي ضدانگل استفاده مي‌شود. همچنين به عنوان عطر و طعم‌دهنده به خمير دندان‌، پنير و داروهاي كودكان اضافه مي‌شود. در حال حاضر تحقيقاتي در بعضي از كشور‌ها درباره تاثير زيره سياه و اسانس آن در كاهش چربي‌هاي خون، كنترل قند خون در افراد ديابتي‌، درمان سندرم روده تحريك‌پذير‌، بهبود برونشيت و پيشگيري از سرطان كولون در دست اجراست. زيره سبز اما خواصش از جنس ديگري است. زيره سبز داراي تانن، روغن زرين و اسانس است. اسانس زيره را از تقطير ميوه له‌شده تحت اثر بخار آب به دست مي‌آورند. اين اسانس مايعي است بي‌رنگ كه در اثر ماندن ابتدا به‌رنگ زرد و سپس قهوه‌يي مي‌شود. بوي زيره مربوط به آلدئيدي به‌نام كومينول است. مقدر كومينول در زيره بسته به محل كشت آن بين 30 تا 50 درصد است. لازم به ذكر است كه زيره سبز ضدتشنج و براي برطرف كردن بيماري صرع مفيد است. اين گياه در دفع گاز معده موثر بوده و قاعده‌آور نيز هست. همچنين گفته مي‌شود براي رفع برونشيت از دم‌كرده زيره استفاده كنيد.

اعتماد| يكي از بهترين چاشني‌هاي هر نوع غذايي مي‌تواند باشد. جدا از طعم بي‌نظير و درجه يك، عطر خوشي نيز به غذا اضافه مي‌كند. هزار و يك ادويه هم كه مكمل غذاي شما باشند، باز بدون فلفل سبز انگار چيزي كم است. جدا از تمام اين ويژگي‌هاي خوب ظاهري، فلفل سبز دريايي داراي خواص بي‌نظيري نيز هست. تحقيقات نشان داده است كه اسيد بي‌رنگ كپساسين به عنوان فعال‌ترين عنصر موجود در فلفل است. كپساسين، سبب كاهش ميزان كلسترول خون و كاهش شدت سيگنال‌هاي درد در بدن مي‌شود. اين ماده همچنين خاصيت ضداكسيدي - كه سلول‌هاي شما را از آسيب ديدن محافظت مي‌كند- و ضدباكتري دارد. كپساسين در اصل همان ماده‌يي در فلفل است كه سبب گرم بودن اين گياه مي‌شود. هر چند فلفل گياهي گرم است، اما كپساسين موجود در آن در واقع سبب كاهش درجه حرارت بدن مي‌شود كه يكي از دلايل اصلي تمايل مردم مناطق آب و هوايي گرم به مصرف زياد فلفل محسوب مي‌شود. اين ماده همچنين به بسياري از خواص درماني فلفل كمك مي‌كند تا سيستم قلبي - عروقي را تحريك و سيستم هاضمه را تقويت كند و درد موجود روي پوست يا مفاصل بدن را تسكين بخشد، و به مثابه داروي ضداحتقان و ضدباكتري عمل مي‌كند. فلفل همچنين ميزان كلسترول خون را پايين آورده كه اين امر خود باعث پايين آمدن فشار خون مي‌شود. اين گياه همچنين از انعقاد خون در رگ‌هاي خوني جلوگيري مي‌كند. اين خواص فلفل به پيشگيري از بيماري‌هاي قلبي نظير آرترواسكلروز - سخت شدن رگ‌ها - كمك مي‌كند. هر چند فلفل سبب سوزش زبان مي‌شود، اما اين گياه واقعا مسكني قوي محسوب مي‌شود. اين گياه ابتدا سبب تحريك درد مي‌شود، اما سپس شدت علائم درد را در بدن كاهش مي‌دهد. اين حالت، آن را براي افرادي كه از درد مزمن رنج مي‌برند، به طرز خاصي تبديل به ماده‌يي موثر كرده است چون چندين روز طول مي‌كشد كه نتايج قابل توجه آن معلوم شود. آنهايي كه از زونا، درد ناشي از ديابت، درد پس از برداشتن پستان (ماستكتومي) و ساير دردهاي پس از عمل جراحي رنج مي‌برند، مي‌توانند به‌ويژه از چندين نوع فلفل يا انواع كرم‌هاي كپساسين كه قابل دسترسي است، بهره ببرند. كپساسين موجود در فلفل نه‌تنها درد آرتروز و آرتريت رماتيسمي را تسكين مي‌دهد، بلكه به كاهش ميزان ورم ناشي از اين حالات وقتي به عنوان پماد موضعي مورد استفاده قرار گيرد، كمك مي‌كند. فلفل در اصل با تحريك توليد مايعات هاضمه در معده و نابودي باكتري‌هايي كه مي‌توانند عامل عفونت باشند، قدرت هضم را تقويت مي‌كند. خاصيت ضدباكتري فلفل همچنين از اسهال ناشي از عفونت جلوگيري مي‌كند. اين گياه به عنوان داروي ضداحتقان، سبب رقيق و نازك شدن خلط و خارج شدن آن از ريه‌ها مي‌شود. از آنجا كه اين گياه بافت ريه را تقويت مي‌كند، در نتيجه براي آنهايي كه مبتلا به آمفيزم هستند نيز مفيد است. ناگفته نماند كه چون فلفل براي قلب خيلي مفيد است، اضافه كردن مرتب آن به غذا يا مصرف كپسول آن مي‌تواند از بيماري قلبي پيشگيري كند.

اعتماد| چه طرفدار پروپا‌قرصش باشيد، چه دشمن درجه يك طعم و عطر آن. باز نمي‌توانيد يعني امكان ندارد كه قادر به تكذيب خواص بي‌نظيرش باشيد. طبق نظر كارشناسان طبيعت‌درماني، فلفل قرمز يكي از گياهان بسيار مفيد درماني است. فلفل قرمز را نبايد با فلفل سياه، سركه يا خردل كه هر يك به نوعي در رديف چاشني‌هاي تند هستند، اشتباه گرفت، زيرا اينها محرك هستند در صورتي كه فلفل قرمز آرامبخش و مسكن است. مثلا گرد فلفل قرمز را به‌راحتي مي‌توان روي زخم‌هاي باز يا كهنه گذاشت زيرا بسيار شفابخش است و هيچ‌گونه تحريكي ايجاد نمي‌كند. ولي فلفل سياه، خردل و سركه اگر روي زخم گذاشته شوند، زخم را تحريك مي‌كنند و خاصيت التيام زخم را ندارند. در طب سنتي كهن جهان معمول بوده است كه از عصاره فلفل قرمز تند براي بيهوشي‌هاي موضعي در موارد دندان‌درد و براي درمان ورم ملتحمه استفاده مي‌كرده‌اند. در طب سنتي ايران براي تسكين درد ضماد فلفل قرمز مخلوط با آرد عدس تجويز مي‌شده است. طبق تحقيقات توماس بركس مدير گروه داروشناسي در مركز تحقيقات علوم پزشكي تووسان وابسته به دانشگاه آريزونا، يك تزريق از ماده كپساسين انواعي از دردهاي مزمن خوك آزمايشگاهي را در مدت يك هفته كاملا تسكين داده است و اگر پماد كپساسين روي پوست ماليده شود موجب كاهش دردهاي مبهم مي‌شود. دكتر بركس معتقد است ديري نخواهد پاييد كه ماده كپساسين در رديف داروهاي مسكن درد به‌ويژه دردهاي آرتروزي به بازار عرضه شود. طبق نظر دكتر پل روزن كارشناس روانشناسي در دانشگاه پنسيلوانيا، وقتي پس از خوردن فلفل قرمز از تندي آن در دهان احساس سوزش مي‌كنيد، احساس با نتيجه خوبي است زيرا احساس سوزش و تندي در زبان و گلو، مغز را تحريك مي‌كند كه ماده‌يي به نام اندورفين ترشح كند كه نوعي مورفين طبيعي است و باعث از بين بردن احساس درد و ايجاد كمي احساس فرح و نشاط مي‌شود. اندورفين از دسته مواد شيميايي مغز است كه منشأ شادي و ايجاد حظ و لذت هستند. در عين حال دكتر روزن كه خواص فلفل قرمز تند را در مكزيك و در امريكا در قشر وسيعي مطالعه كرده است، اضافه مي‌كند: اشخاصي كه به‌طور مستمر فلفل قرمز مصرف مي‌كنند، تاثير آن براي ايجاد نشاط و لذت به تدريج كاهش مي‌يابد و براي وصول مسرت و نشاط كافي بايد مقدار بيشتري بخورند تا آن حالت به آنان دست دهد. به عبارت بهتر اين قبيل اشخاص به نوعي اعتياد رسيده‌اند و ايجاد حظ و نشاط دائمي براي آنها غيرقابل درك است. براي رفع تندي فلفل قرمز تند نيز توصيه‌هاي مختلفي ذكر شده است. در هندوستان مرسوم است كمي ماست مي‌خورند كه بلافاصله التهاب زبان و معده آرام مي‌شود. در تايلند دانشمندان معتقدند ماده فعال تندي فلفل قرمز در چربي حل مي‌شود لذا براي رفع تندي قدري شير پرچرب يا بستني چرب مي‌خورند. لازم به ذكر است كه معمولا شير تاثيرش سريع‌تر و بهتر است.

پياز، ضد عفوني‌كننده قوي

اعتماد| مهم نيست سر پياز باشيد يا ته پياز. مهم اين است كه بدانيد پياز هم براي خودش چه خواص و عالمي دارد. درست است كه ممكن است بوي آن زياد به مذاق خيلي‌ها خوش نيايد ولي از فايده‌هايش نمي‌توان چشم‌پوشي كرد. پياز انواع مختلف دارد مانند پياز سفيد، ‌پياز بنفش، پياز قرمز يا مخلوطي از قرمز و بنفش. پياز در حال حاضر در تمام مناطق دنيا كشت مي‌شود ولي گفته مي‌شود كه منشأ آن از ايران و افغانستان بوده است و از آنجا به ديگر نقاط دنيا راه يافته است. پياز از زمان‌هاي ماقبل تاريخ وجود داشته است. چنان‌كه مردم مصر و كلده از آن در غذاهايشان استفاده مي‌كرده‌اند. مخصوصا در مصر پياز در مراسم مذهبي به‌كار مي‌رفته و احترام خاصي داشته است. همچنين يونانيان و روميان نيز آن را مي‌شناخته و مصرف مي‌كرده‌اند. پياز پر از ويتامين‌هاي ث و ب است. مواد معدني زيادي مثل فسفر، آهن، كلسيم، پتاسيم، گوگرد، يد، سيليس و قند نيز در پياز وجود دارد. قند پياز، براي كساني كه بيماري قند دارند، هيچ ضرري ندارد. در سبزي تازه، موادي وجود دارد كه قند خون را پايين مي‌آورد، بنابراين داروي خوبي براي بيماران مبتلا به قند ديابت است. دانشمندان علم گياه‌شناسي معتقدند كه مصرف پياز خام براي رفع ناراحتي‌هاي حاصل از آشاميدن آب‌هاي مختلف در هنگام مسافرت و جلوگيري از ناراحتي‌هاي ناشي از هواي آلوده، مفيد است. پياز خام همچنين براي پوست، موهاي سر، كليه‌ها و مثانه مفيد بوده و تاثيرگذار است. پياز پخته، ملين نرم‌كننده بوده و براي كساني كه روده ضعيفي دارند، غذاي مناسبي است. البته سرخ كردن پياز با روغن، آن را سنگين مي‌كند، مگر آنكه زياد سرخ نشود و روغن كمي مصرف شود. لازم به ذكر است كه پياز نيز مانند سير خاصيت ضدعفوني دارد و قادر است از تجمع پلاكت‌ها جلوگيري كند و در تجزيه فيبرين لخته خون دخالت كند. آب پياز براي دندان درد مفيد است و براي تسكين درد، بايد آب پياز را روي دندان ريخت و كمي نگاه داشت، اين عمل را مي‌توان با پنبه انجام داد. بد نيست بدانيد براي برطرف ساختن صداي داخل گوش نيز مي‌توان پنبه‌يي را به پياز آغشته كرد و در گوش قرار داد. توصيه‌هاي بسياري نيز از گذشته بوده مبني بر اينكه خوردن پياز خام در روز، خستگي را برطرف مي‌نمايد و اعصاب را تسكين مي‌بخشد. كافي است براي معالجه ترك خوردگي دست، يك پياز تازه را رنده كنيد و آب آن را به مدت 12 دقيقه روي دست خود بماليد. اگر هر روز دو بار اين كار انجام شود، ترك‌هاي دست شما بهبود خواهد يافت. توجه داشته باشيد كه زياده روي در خوردن پياز موجب تشنگي، استفراغ، تيرگي چهره و حتي فراموشي مي‌شود. پس پياز را در حد اعتدال مصرف كنيد. همچنين براي برطرف كردن بوي بد پياز بعد از مصرف آن، مي‌توانيد يك عدد گردو يا مقداري نان سوخته ميل كنيد يا چند عدد باقلا را جويده و مدتي در دهان نگاه داريد.